’t Is weer van dat, dorie. Deze keer geen klein konijntje, maar ’ein kleines krokodil’.

Vanochtend vroeg uit de veren. Ik wil rond de middag in Sarria zijn. Het schijnt een mooie stad te zijn.
Tijdens het ontbijt nog wat usa’rs geholpen. Ze vonden het vreselijk dat ze zelf koffie moesten maken. Ze konden het niet doen met hun telefoon, dus moeilijk. Padje in het masschien en ’go’. Ze waren al helemaal in de war bij ’padje’ ergens insteken.
Soit, vroeg op stap. 2 mogelijke wegen vandaag. Eentje via mooie weggetjes, de andere via een mooi klooster. Pablo had gisteren tegen mij gezegd dat het klooster momenteel niet open is voor het publiek, ver van de weg staat en ee weg naar daar niet echt mooi is. Komt er nog bij dat het een omweg is van 6km. Dus optie A.
Ik begin met even op een bank net buiten het dorp te gaan zitten om m’n ogen te laten wennen aan het donker. In het dorp was te veel licht.
Haha, ik had gisteren al gezegd dat het hotel ook een alburgue was. Veel jongeren op 1 kamer :-). Vanochten toen ik voor m’n ontbijtje ging, kwamen er een paar uit de douche met een handdoek rond. De vreugde ging plots om in schrik. Ze hadden hun kleren gisteren gewassen dn buiten ten droge gehangen. Oeps, op deze hoogte is het nu 5gr. Lachen.
Ik zie in de verte een deel caminianen aankomen met hun telefoon in de hand, gebruikend als zaklamp, dus ik weg. Mooie wandeling en na een uurtje kam het zonnetje me wakker maken. Gisteren rond deze tijd zaten we in de wolken, vandaag dus niet. Pad steil omhoog en plots zien we waar de wolken zijn. Ze hadden zich verstopt in het dal. Foto’s zeggen genoeg. Een zumo later en weer op stap. Kleine padjes door afwisselende omgeving en rare dorpjes. Er was er eentje bij waar de Boer, na het ophalen van koemest vergeten was de kraan dicht te draaien. Mmm, lekker, maar m’n neus was niet meer verstopt.

Share on Facebook