Naam: Tom / Tommeke
Gezin: Lily (echtgenote) en Lindsey (dochter).
Als één van de laatste verplichte legerdienst-mensjes, het geschopt tot Commando, simpel, neje.
Na jarenlang gewerkt te hebben in de telecom sector en dan nog eens 2 jaar in de chemiesector heb ik mijn baan moeten opgeven om voor Lil te zorgen.
Een zware tijd maar ik heb dit altijd met heel mijn hart gedaan.
Tom schrijft:
Al veel mensjes hebben me gevraagd, “waarom, de camino?”. Ik moet helaas steeds het antwoord schuldig blijven. Ik kan alleen maar denken “Waarom niet?”.
Als Lil hier nog was, hadden we beiden al beslist om het samen te doen. Niet uit geloofsovertuiging, maar gewoon uit overtuiging.
Het is helaas anders gelopen, geloof me, niet zoals ik het gepland had.
Maar, het leven is zoals het is, dus ik ben er vast van overtuigd dat ik met deze ‘actie’, jaja, het zal zeker een actie zijn,
Ik zal Lil meenemen. In geest en gedachte.
Het zal voor mij, misschien, ook eens even een afscheid nemen zijn.
Neje, afscheid neem je niet door een tocht te maken. Na 40 jaar neem je geen afscheid, maar je kan het wel plaatsen. New beginnings.
Het verslag van deze reis zal, onder andere, te lezen zijn op deze site, net zoals ik een dagelijks verslag heb geschreven tijdens onze reis door Louisiana. Het enige verschil zal wel zijn dat we zeker niet elke dag gsm- of wifi dekking zullen hebben.
Dus als er ergens een paar dagen geen verslag is, geen zorgen maken. Ik ga in ieder geval elke dag een verslag maken en van zodra er ergens een wifi signaal is, stuur ik het door naar Peet, die het dat moment asap op deze site knalt.
