Ontbijtje, veel fruitjes, theetje, want sebiet koffie. Om de wandelaars voor te zijn, vroeg vertrokken. Ook omdat ik weet dat het een +30km gaat worden in zeer warme temps.
Halve km stappen tot aan de Camino. En ja, het begint te regenen. De wandelaars, die er ook al massaal zijn trekken hun zweettenten aan, voorzien hun rugzakje van de nodige plastic. Ik zet m’n klak op.
De pillampen, telefoons en hoofdlampen worden aangestoken, ik doen m’n ogen open.
Zelfs als het licht wordt blijven de koplampen aan, kwestie van zeker te zijn.
Mooie landschappen, maar in het omhoog gaan zet ik ze niet op de gevoelige plaat. Rond 9h is er een bar, dus tijd vor m’n koffie. Ik kijk op m’n telefoon, oeps, al 1/3de gedaan, gemiddeld 5,6km/h. Daar gaan we iets aan moeten doen. Ik wandel verder en er komt een hond, groot, al blaffend naar mij gelopen. Weliswaar achter een draad. Mensjes rond mij beginnen de andere kant van de weg te zoeken. Ik zet me neer. Hond stopt met blaffen en vraagt voor een ochtend knuf. Die krijgt hij van mij en de mensjes nemen het over. ’nu wel hè 😉. Even verder door een klein kerkje, open, dus binnen een stempel halen. Ja, om 9h15 zit er iemand haar voeten te verzorgen in de kerk. Misschien helpt dat?
De tentjes met wax-stempels komen weer als paddenstoelen uit de grond. Goed voor hun, niet voor mij.
Laatste nieuws
