Vanochten, buiten nog donker, een ontbijtje met een donut, doorsnede 30cm en 2kg suiker, een kop thee en appelsiensap. Vertrokken voor een rustige dag met meer naar beneden dan naar boven. ’s ochtends nog berekoud, maar als het eerste stuk naar boven is +15%. Zo op het punt van, doen we het met platter voeten, of met de tip alleen? Blijkt dat afwisselen ook kon. Mooie landschappen. Vermits kort in km’s niet te snel (of was het omdat het eerste stuk omhoog was?). Gemiddeld kom ik toch aan 5.3. Het eerste omlaag stuk was top. Voor sommigen een hel. Maar dan komt er weer een stuk +15% omhoog. Zweten van hier tot ginder. Boven aan gekomen weet ik dat het vanaf nu naar beneden zal zijn, met hier en daar een korte klim. Iedereen stopt op de wel strategisch gelegen bar. Dus ik kan m’n camino compagnons niet allen achterlaten en de eerste koffie van de dag wordt gebruikt om een chocokoek door te spoelen. Er is een enorm grote hond die door iedereen geknuffeld wordt. Hij vindt het even leuk, maar teveel is teveel. Hij gaat dan maar in het midden van het parkeerterrein rusten, wachtend op de volgende lading caminianen. (Eerder caminioten).
Hope, weer onder de weg, ik stap weer eens alleen, dus tempo ligt hoger. Ik wil hierbij zeker niet zeggen dat ik het gezelschap niet kan appreciëren, verre van, maar af en toe zo eens alleen stappen is ook top.
Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.