5h45 opgestaan, klinkt vroeg, maar gisteren heb ik moeten toegeven aan m’n oogjes om 9h. Dus toch een losse 8h geslapen. 1ls ik dat thuis zou doen, bel ik meteen de dokter.
Vermits dat het ontbijt ondermaats was, den dezen om 7h de baan op alle, de Camino. Ik schakel over op m’n nachtzicht en hoppa. Na 5min kom ik een stel Engelsen tegen, die met de zaklamp de weg aan het zoeken zijn. Ik zeg voor de grap; ’come with me, i’ll show you the way’, ik schakel over op tommekes speed en hoor achter mij zeggen; ’how does he do that?’ Na een kwartier begint het licht te worden en speel ik ze kwijt. Al goed dat er nog een wegwijzer stond.
Gisteren avond in het reso voor het hotel een pasta carbonate gegeten. Een portie voor 3 man. Komt goed uit, want we zijn met ons 3’tjes. Me, myself and I. 😉
Een het spreekwoord zegt; ’eat pasta, walk fasta.
Laatste nieuws
